Toezichthouders diner 1 november 2017

Niet pluis gevoel bij de toezichthouder: een call to action?

“De tweede keer toezichthouders diner, we kunnen dus van een traditie spreken!” aldus Nicole Edelenbos.

Op woensdag 1 november zijn we in Grand Hotel Huis ter Duin bij elkaar gekomen om het over het zogenaamde ‘niet pluis gevoel’ te hebben. Iedereen herkent het wel, dat onderbuikgevoel. Dat wat je niet uit cijfers en feiten kunt halen, maar wat je intuïtie je zegt. Wat doe je dan? Kom je in actie? Stel je het ter discussie? En hoe?

Deel via LinkedIn

Tijdens een heerlijk diner verzorgd door restaurant Latour nemen drie verschillende sprekers ons mee in hun visie op dit thema. Karin Jironet (executive counselor en psychoanalist) spreekt over het zoeken naar de juiste vraag en dat voor reflectie afstand nemen soms noodzakelijk is. De bekende methode ‘er een nachtje over slapen’ komt ter sprake. Aan tafel worden ervaringen met elkaar gedeeld, waarbij er veel onderlinge herkenning is. 

Jacobine Geel (bestuursvoorzitter GGZ Nederland) spreekt over haar ervaring als commissielid ‘Governancecode 2017’, waarbij ze een overgang beschrijft van een afvink- naar een aanspreekcultuur. Bij het laatste gaat het veel meer over de onderliggende waarden van hoe we met elkaar omgaan. Het vak van toezicht houden is volop in verandering en de samenleving kijkt kritisch mee. Niet onterecht en we dienen ons hiertoe te verhouden, aldus Jacobine. We moeten ons bewust zijn van de plek die we innemen en de mogelijkheden die we hierin hebben. “Tijd nemen waar je vaak helemaal geen tijd hebt”. Het ‘niet pluis gevoel’ moet kunnen landen. Jacobine pleit er daarom voor om er een gewoonte van te maken aan elkaar te vragen: “Waar voel jij je niet comfortabel bij?”

De avond wordt afgesloten door Jan Anthonie Bruijn (senator in de Eerste Kamer en hoogleraar aan de Universiteit Leiden). Hij neemt ons eerst mee in zijn overpeinzingen wat dat ‘niet pluis’ gevoel nou eigenlijk is. Je weet het niet, je gelooft het niet, maar je voelt het. Daardoor dus lastig te definiëren. Hij beschrijft het als een probleem dat je detecteert voordat het zich manifesteert. De vraag die vanavond centraal staat is: ‘wat doe je met een ‘niet pluis’ gevoel?’. Maar, zo stelt Jan Anthonie, wat als je dat ‘niet pluis’ gevoel niet hebt. Wat als je dat ‘niet pluis’ gevoel niet goed hebt ontwikkelt? Dat is volgens Jan Anthonie een misschien wel relevantere vraag. Hij pleit daarom voor een Popperiaanse aanpak van toezicht. De wetenschapsfilosoof Karl Popper vond dat je altijd moet proberen om je eigen theorieën te verwerpen. Lukt dat niet? Dan heb je misschien gelijk. Jan Anthonie moedigt ons aan om onze aannames te bevragen als je het ‘niet pluis’ gevoel hebt, maar misschien vooral als je het ‘niet pluis’ gevoel niet hebt.

Wij willen u via deze weg nogmaals danken voor uw aanwezigheid en hopen uw volgend jaar weer te mogen verwelkomen bij het volgende toezichthouders diner. De datum voor volgend jaar zullen wij op kort termijn bekend maken.

Daarnaast willen wij ook Judith von Reeken bedanken voor het schrijven van deze samenvatting.

Met hartelijke groet,

Nicole Edelenbos, EdelenbosHessels

Marg Janssen, Van Doorne

Margrietha Wats, de Galan Groep